Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Ημερολόγιο

Κυριακή μεσημέρι.

11 σχόλια:

απάγγειο είπε...

Εδώ όλα και τίποτα.
Αναρτήσεις και σχόλια.
Κρυφά και φανερά.

απάγγειο είπε...

Κρυφτό και κυνηγημένο πουλί.
Τηλεφώνησε η Γεωργία.
"Τι έχεις μαζί μου; Γιατί τα έχεις κλειστά όλα;
Σε ψάχνω. Σ' αγαπάω πολύ! Τι σου συμβαίνει;"
και άλλα πολλά.
"Δεν κρύβομαι. Κι εγώ σ' αγαπάω. Είμαι στις κλειστές μου. Θέλω ησυχία και ηρεμία. Επαφή με λίγους ή πολλούς όταν θέλω εγώ".
"Πήγαινε στο βουνό!"
"Κι εκεί έχει κόσμο!"
"Ε, τότε πήγαινε σε μοναστήρι!"
"Εκεί έχει πλήθος!"
"Ε, δεν τρώγεσαι!"
"Και γιατί όλα αυτά;"
"Έχω ανάγκη από σιγή".
"Ποιος κάνει φασαρία;"
"Τα προβλήματα."
"Αυτά δεν μπορείς να τα αποφύγεις."
"Όχι, αλλά ψάχνω τις λύσεις τους".
"Θα σε βοηθήσω εγώ!"
"Δεν μπορείς!"
"Ε, μα πια, λύσ' τα μόνη σου!"
"Αυτό κάνω;"
"Πως;Κλείνοντας τα τηλέφωνα;"
"Είναι κι αυτό μέρος της λύσης."
"Δεν πας καλά!"
"Καθόλου!"
"Πού θα σε βρίσκω;"
"Θα σε βρίσκω εγώ."
"Τώρα, κατάλαβα!"
"Αμ, δεν κατάλαβες!"

απάγγειο είπε...

Η βροχή σταμάτησε. Σκυλιά γαυγίζουν. Κάποιοι έρχονται.

απάγγειο είπε...

Θα μου πεις Χ φίλε μου, "εγώ τι φταίω να σε ψάχνω;" Θα σου πω: "Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά!"
Υπομονή και δεν θα είμαι για καιρό άστεγη! Άλλωστε με τόσα γράμματα της αλφαβήτας, αρχίζω και γουστάρω!

Τα χνάρια είπε...

Τώρα μάλιστα! Τα βρήκαμε τα λεφτά μας!
Α! Άκουσα ένα ωραίο τραγούδι που λέει, (κάπως έτσι):
Έχω ανάγκη την καρδιά σου, τα βράδια, ν' ακούς τον χτύπο της, να τραγουδάς, να γίνεσαι καρδιά μου.
Καλό! Κρητικό! Εμ, τι θα ήτανε;

απάγγειο είπε...

Βγήκα στον κόσμο! Κι είχε έναν ήλιο! Μα τι ήλιο!
Μηχανάκι ξανά καβάλησε η γυναίκα με τα μαύρα κι έφυγε!
Γρήγορα να προλάβει ανοιχτές τις Δημόσιες Υπηρεσίες και μετά πάλι γρήγορα για το σπίτι.
Μα, είχε τόσο ήλιο! Και τόσα εμπόδια!
Πρώτο εμπόδιο οι δυο γλυκές σχολικές τροχονόμες! Τι όμορφο και συγκινητικό!
Γρήγορα την μηχανή!
"Επιτρέπεται, κορίτσια;"
"Κι εμείς, κι εμείς!"
"Όχι εσείς παιδιά! Ντεν πρέπει!"


Οι γλάροι! Τι δουλειά έχουν στην γειτονιά μου;
και δεν έχω ψωμί!
Να πάω να πάρω!
Που έχει φούρνο;
ΩΧ! Πρέπει να γυρίσω πολύ πίσω!

απάγγειο είπε...

Μηχανάκι μου, φύγαμε! Πέτα!
Καλά! Δεν θα σ' ανεβάσω εσένα στο βουνό. Θ' ανέβω μόνη μου.
Τι ωραίο τεχνητό βουνό, αυτό στο πάρκο!
Αφού δεν μπορώ να πάω στο Πήλιο!
Αυτό θα γίνει το δικό μου το βουνό!
Εδώ θα έρχομαι!

απάγγειο είπε...

Αγαπημένες μου καρακάξες, μην κρύβεστε! Σας είδα! Ελάτε, ντε να σας ταίσω!Ποτέ δεν με καταδεχτήκατε!Γιατί; Τα κοράκια έφαγαν από μένα. Εσείς πότε;
ΕΙ, γλαράκια μου! Μην πετάτε ψηλά! Εδώ είμαι!
Δεν με βλέπετε!
Εγώ είμαι καλέ! Φοράω πάλι μαύρα! Δεν με γνωρίσατε!
Καλά! Εδώ θα τρίψω 3 καρβελάκια φρέσκο ψωμί.
Σιμιγδάλι. Σας αρέσει;
Εγώ βιάζομαι και θα φύγω. Όταν πεινάσετε θα το βρείτε.
Θα ξανάρθω. Εδώ θα είναι το δεύτερο στέκι μας.
Μη το ξεχάσετε!

Σπουργιτάκια μου πονηρά, ελάτε!
Πανέξυπνα!
Εδώ, δίπλα. Κοντά στα βράχια. Άντε και στο γκαζόν!

απάγγειο είπε...

Ω! Η λίμνη γέμισε νερό! Και σκουπίδια!
Τα παπάκια μου;
Δεν προλαβαίνω.
Πα πα... ελάτε εσείς!
Βιάζομαι!

Κι ήρθαν!
Ευτυχώς τους είχα κρατήσει ψωμάκι!
Καθίστε ντε, να σας φωτογραφίσω!

Ώχ, δεν έχει θέσεις η κάρτα! Γέμισε με τον κλόουν. Τώρα;

Τώρα φεύγω.
Φιλάκια!
Φάτε εσείς!

απάγγειο είπε...

Ε, χνάρια!
Το τραγούδι λέει
"Έχω ανάγκη να 'ρχεσαι τη νύχτα στην καρδιά μου,
ν' ακούς τον κάθε χτύπο της,
να τραγουδάς,
να γίνεσαι καρδιά μου;"
Αυτό είναι;
Το διαφημίζει το Άλτερ. Μισό όμως.
Πολύ καλό!
Κρήτη παιδί μου και λύρα! Άσε φωνές και λεβέντες!

απάγγειο είπε...

...να ξέρεις πότε να φεύγεις.